umi ada pesan, jangan pentingkan diri. kalau sakit, bagitau kawan.jangan nak sensorang.
its not about being strong, tanggung sorang sorang.bukan. aku ada sebab. takkan nak heboh dekat semua. woi aku sakit. jagalah aku. taktahu lah, bagi aku. bukan semua kawan tu the real friends. yang sanggup susah dan senang sebab kau. dah dapat apa yang dia nak, blah. i dont know why, tapi aku rasa sangatlah fobia dengan that kind of friends. nak cari kawan, memang senang,mudah. tapi nak dapat the only real friends tu, ya rabbi. sebab tu bagi aku, once dah dapat cari friends the real one, jaga. kau buat la segala benda negatif sekalipun dekat aku, dah saiyang. aku okay saja. kau pijak la kepala ke otak ke, aku tak kisah.
umi, i have my own reason, kenapa tak minta tolong apa semua dari kawan. cukup la orang dah susahkan putri seorang. jangan nak bertambah lagi. i know them better. setakat tahu sakit, lepas tu? jaja cerita? untuk apaaaa umi. untuk perhatian? untuk meraih simpati?no umi nooo.
"umi serah kepada Allah untuk jaga awak harini". jangan risau umi. tak apa, Allah ada. Allah jaga. apa apa yang berlaku, dengan izin Dia kan? :') if anything happen, dont worry. i'm still here :))










No comments:
Post a Comment